دلم برای شکستن هنوز کوچک بود، و منتهای غمش خواب یک عروسک بود

درون کوچه تردید باز گم شده بود، گناه از تو و من بود، دل که کودک بود

دوباره پیدا شد و دستهایش پر بود، ز سیب های محبت که صاف و بی لک بود

و یک سبد گل لبخند و یک بغل آواز، و نقش چشم تو، بر برگ دفترش حک بود

تو رفتی و دل من از هجوم درد شکست، و دل برای شکستن چقدر کوچک بود

پس بوته ای باش در يک دره ، اما

زيباترين بوته کوچک در کنار جويبار...

بوته باش ، اگر نمی توانی درخت باشی .

اگر نمی توانی بوته باشی ،  پس علف کوچکی باش

و با سرافرازی و رضايت در حاشيه جاده  بايست .

اگر نمی توانی ماهی بزرگي باشی،  پس يک ماهی قرمز کوچک باش .

اما سرحال ترين و شادترين ماهی کوچک در درياچه

نه تنها ناخدا ،  بلکه سرنشين نيز بايد بود.

برای همه ما جا وجود دارد.

کار بايد کرد ، کم يا زياد ...

اگر نمی توانی جاده باشی ،  پس فقط يک گذرگاه باش .

اگر نمی توانی خورشيد باشی ، پس يک ستاره باش .

اين بزرگی نيست که باعث پيروزی و يا سقوط تو می شود ...

هرچه هستی ،  بهترين باش ...

فرا رسیدن ماه محرم ماه سید الشهدا را به همه هموطنان تسلیت عرض می کنم .

فریاد خاموش زیستن

وعشوه ی نازک مرگ

وبرق نگاه برف که چشمانت را میزند

نگاه خسته ی زندگی است

که باید گذشت

که باید رسید

ای بلورهای تنهایی

ای اندیشه های ظریف شکفتن

و فریاد می زند باید زیست

زندگی کوتاه است

ومرگ نزدیک.

آيا مي داني که دل از جنس چيست ؟

سنگ خاراست يا که گلبرگي نحيف

 اشکهايم تو مي داني که چيست ؟

مي رود ارزان ز دستم اينچنين

ديدگانم سوي اين دنياي پير

آيا مي داني که در دنبال چيست ؟

دستهايم در لرزه و آشوب و شور

باز هم نمي داني که در دستان کيست !!

گامهايم را نمي دانم چرا ؟

مي فشارم روي اين خاک سياه

داد من در پرده ابهام من

آيا مي داني طنينش در کجاست ؟

اما مي دانم که در آفاق دور

روزگارم غرق در جادو و سحر

شعله اي دارد فروزان در سپهر

شعله اي هم رنگ خون

حاصل افسون آن آفاق دور

سرنوشتي از دو رنگ است

هم سفيد است هم سياه

رنگ برف و رنگ خاک

اسم آن خاکستريست

رنگ بعد از آتش است

رنگ ابهام و سئوال

هم سفيد است هم سياه !!!